In Utrecht leggen ze het hele gebied rond de jaarbeurs plat om de jaarlijkse Rijwielpaleis Bilthoven Triathlon te organiseren. Een goede zet. Dat zou in meer plaatsen makkelijker moeten gaan! Er zijn triathlons die ergens achteraf in een recreatiegebied of in de polder afgewerkt worden, zo niet in Utrecht.
Goed geregeld van start tot finish, of eigenlijk al voor de start. Het enige dat ik miste was een tent om in om te kleden bij slecht weer. Het parkeren ging vanzelf in de parkeergarage onder het grote Rabobankkantoor op 400 meter van de finishlocatie. Daarna geen rij bij de inschrijftafel, dat is ook weleens anders….
Vervolgens lukte het me vrij gemakkelijk om het fietsparcours te verkennen tussen de deelnemers aan de 1/8e. Geen enkele wanklank bij deelnemers of vrijwilligers. Ook de loopronde verkende ik kort, waarna ik me omkleedde voor de wedstijd.
Ik starte gemakkelijk, maar merkte na zo'n 100 meter, waar de eerste boei lag en we een bocht moesten maken dat het niet soepel draaide. Toch schoof ik zonder grote inspanning steeds verder naar voren en na 500 meter kreeg ik de keuze om het hele veld aan te voeren. Ik zwom nog steeds zonder te forceren en lag de rest van de 1500 meter zwemmen aan de leiding van de wedstrijd. Blijkbaar lagen Richard de Groot en Remy Vasseur in mijn voeten, daar had ik tijdens het zwemmen niets van gemerkt.
Snel de kade opgeklommen ontdeed ik me van mijn wetsuite en wisselde redelijk vlot om nog steeds als leider aan het fietsonderdeel te beginnen. Daar kwam helaas al snel een einde aan. Remy Vasseur passeerde me als eerste na ongeveer een kilometer en wel met zo'n verschil dat aanpikken geen optie was voor mij. Wel voelden mijn benen beter aan dan vorige week in Vlissingen.
Ook Carlo van de Berg en nog een zestal atleten wisten mij op de 40 kilometer te passeren. Het viel me wel op dat ze stuk voor stuk op een tijdritfiets reden. Iets dat voor mij nog niet is weggelegd.
Ik wisselde als 9e en liep, na ook in wisselzone 1 al enkele honderden meters op blote voeten afgelegd te hebben, met pijnlijke hielen over de tegels richting mijn loopschoenen. Die had ik snel aan om vervolgens aan de 10 kilometer rennen te beginnen. Al snel had ik nummer 8 in de strijd ingehaald en het tempo zat er best lekker in, wel was het toch weer behoorlijk warm geworden in de stad. In ronde 2, van de 3, haalde ik ook de nummer 7 in. Hoop op een 6e plaats had ik niet echt meer, maar halverwege de laatste ronde zag ik Carlo van de Berg een paar honderd meter voor me lopen. Dat was de ronde ervoor een stuk meer en ik kreeg kleine hoop dat ik hem nog kon inlopen. Steeds dichterbij kwam ik, maar helaas voor mij, en gelukkig voor Carlo kwam ik 12 seconden tekort op de streep.